شده چیزی برای نوشتن نداشته باشی ولی دلت بخواد بنویسی؟
الان من همینطورم... زندگیم داره میشه کار فقط.. چرا نمیرسم اون مقاله رو بنویسم و خودم و استادم رو سربلند کنم؟ چرا درست از وقتم استفاده نمیکنم؟
حس میکنم پیش نمیره کارام..دلم مسافرت طولانی و جدید میخواد... دلم زندگی بی کرونا میخواد..بی آلودگی..بی مازوت..بی دود و دروغ و نفرت... معلومه حال روحیم خوش نیست نه؟
فکر میکنم بعد از یکسااااال قرنطینه بودن حال روحی همه مردم دنیا به هم ریخته.. فکر میکنم هممون حق داریم یک جاهایی کم بیاریم و احساس کنیم عقب افتادیم.. فکر میکنم همین که خیلی وضعمون بد نیست باید خوشحال باشیم چون درواقع وضعمون خوبه..
دلم مسافرت میخواد..صبحانه هتل.. بوی دریا..صدای موج... صدای همهمه ی مردم.. همین..
ما را در سایت 4) زلزله دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 106